Fontanería y Calefacción en Ames
Fontanería y Calefacciones Miño en Milladoiro - Ames (A Coruña)
http://www.instalacionesmiño.com

Feijoo resalta ante el Papa la importancia del Xacobeo y le invita a Santiago
Marzo 8, 2010 by admin
Filed under Comarca, Santiago de Compostela
El papa Benedicto XVI recibió hoy en audiencia al presidente de la Xunta de Galicia, Alberto Núñez Feijoo, quien le subrayó la importancia que desde el punto de vista de la cristiandad y de Europa tiene el Año Santo Xacobeo 2010 y le invitó a visitar Santiago de Compostela.
Nuñez Feijoo acudió al Vaticano junto el arzobispo de Santiago de Compostela, Julián Barrio, para presentar al Pontífice el Xacobeo 2010 y entregarle la primera medalla conmemorativa.
«Le hemos destacado la importancia del Año Santo, la importancia de Santiago de Compostela y del Camino de Santiago desde el punto de vista de la cristiandad y desde el punto de vista de Europa», dijo Feijoo tras el encuentro.
El presidente del gobierno autonómico gallego agregó que notó «una gran emoción» en el Papa cuando le entregaron una miniatura del botafumeiro existente en la catedral compostelana y una copia en gallego del Códice Calixtino, el manuscrito del siglo XII sobre las peregrinaciones a la tumba del Apóstol. «Vi que le interesaba», precisó Núñez Feijoo, que agregó que «espera y desea» que su visita al Vaticano «tenga buenos éxitos para Galicia» y tener «buenas noticias de la invitación que le hemos cursado para que visite España, Galicia y Santiago durante el Año Santo».
Preguntado si el Papa irá a Santiago, Núñez Feijoo dijo que «hay que esperar acontecimientos, ya que corresponde al Papa confirmar» el eventual viaje.
«Nosotros simplemente le hemos trasladado el máximo interés que tenemos en verle en Santiago y me vuelvo muy satisfecho, ilusionado y esperanzado en poderle verle allí, la única ciudad santa, como Roma, que tiene la tumba de un Apóstol confirmada».
Respecto a la posibilidad de que el Papa pueda ir a Santiago en noviembre, visto que para esa época no tiene previsto ningún viaje al extranjero, el político insistió en que él «no está autorizado ni para confirmar ni desmentir» un eventual viaje.
La visita al Vaticano coincidió en el tiempo con el primer aniversario de la victoria de Núñez Feijoo en las elecciones gallegas. El político dijo que se sentía muy orgulloso de poder celebrarla en el Vaticano y que tanto el 1 de marzo de 2009 como este de 2010 son dos fechas que jamás olvidará.
El político gallego anunció que en mayo se inaugurará una exposición en el Vaticano sobre el Arzobispo Gélmirez, y que con la misma estará muy bien representado el Xacobeo 2010 en la capital italiana.
La exposición, señalaron a Efe fuentes vaticanas, se instalará en el Brazo de Carlo Magno, en un lateral de la plaza de San Pedro y no se descarta que sea inaugurada por el cardenal secretario de estado, Tarcisio Bertone.
La visita de Núñez Feijoo al Vaticano se enmarca, según dijeron a Efe fuentes diplomáticas españolas, en la que tradicionalmente han hecho los presidentes regionales gallegos al Vaticano para presentar al Pontífice el Año Santo Compostelano.
Las mismas fuentes señalaron que el anterior presidente gallego Manuel Fraga Iribarne estuvo en dos ocasiones en la Santa Sede para hacer lo propio ante Juan Pablo II.
En los últimos meses desde diferentes sectores españoles se están realizando «insistentes presiones políticas» para que el Papa viaje este año a Santiago y a Barcelona, en este caso para que consagre el templo de la Sagrada Familia, aseguraron a Efe las mismas fuentes.
El Vaticano, de momento, no contempla esos viajes, señalaron por su parte a Efe fuentes vaticanas.
Hasta ahora los únicos viajes previstos para este año fuera de Italia son a Malta en abril, Portugal en mayo, Chipre en junio y Gran Bretaña en septiembre.
Aunque el Papa Ratzinger es un defensor a ultranza de la raíces cristianas de Europa y de lo que significó el Camino de Santiago y una visita a la ciudad gallega en este año jubilar le gustaría, las fuentes vaticanas lo descartaron ya que está previsto que viaje a Madrid el año que viene con motivo de la Jornada Mundial de la Juventud.
Y es que serían dos viajes a un mismo país -España- en dos años consecutivos, algo no común en los viajes papales.
Según fuentes vaticanas y de la Iglesia española no se descarta que el año próximo, aprovechando la visita a Madrid, el Papa vaya también a Santiago de Compostela y a Barcelona.
A música de agora ten moito de diseño de despacho
Septiembre 15, 2009 by admin
Filed under Milladoiro
Milladoiro está de festa. Non se cumplen tódolos días 25 anos, e, sobre todo, non se cumplen ao nivel que demostra a banda en directo. Os asistentes a concertos como o da Coruña do pasado 28 de xullo poideron contemplar como Milladoiro segue sendo a gran referencia da música de raíz tradicional galega. Nese directo tamén se poido ver a catro dos cinco invitados que aparecen no disco (25) co que Milladoiro celebra o seu cuarto de século: a frautista norteamericana Rhonda Larson, a violinista americano-irlandesa Eileen Ivers, a cantante italiana do grupo Calicanto Claudia Ferronato e a gaiteira galega Susana Seivane. Na gravación ?unha escolma dos grandes éxitos de Milladoiro que a banda volveu a gravar? tamén aparece Anxo Pintos de Berrogüetto. Todo este despliegue serve de disculpa para sentarnos a conversar (máis que unha entrevista acaba sendo un coloquio) con Nando Casal, Xosé V. Ferreirós e Moncho García, tres dos que cumplen 25 anos. Por certo, cando un compra o novo disco de Milladoiro, un dos euros que deposita acaba en Unicef.
?¿Foi complicado facer unha escolma do gran número de cancións que gravaron en 25 anos de carreira? ¿Seguiron algún criterio en particular?
?Moncho García: Seguimos criterios emotivos fundamentalmente.
Xosé V. Ferreirós: O ter tantos temas, empezas barallando unha serie deles, dos que despois se caen moitos.
Nando Casal: Algúns dos que están tamén podían non estar. Nun disco tamén hai que compensar os temas lentos cos máis rápidos. Quedaron temas lentos moi emblemáticos fóra, pero un disco ten que ter un ritmo apropiado.
X.V.F: Tampouco o disco pretende ser un resumen da nosa carreira. O obxectivo era facer unha selección equilibrada.
?¿Regravaron algún tema porque non quedaran contentos cunha gravación orixinal de hai anos?
?N. C: Pasou ao revés. Houbo algún tema que queríamos gravar porque non nos gustara como quedara, pero volvemolo a deixar fóra do disco porque desta vez tampouco nos gustou.
X. V. F: Digamos que xa un ten tan interiorizados os temas dunha forma determinada que cambialos é como unha herexía.
M. G: Témolos xa interiorizados ata cos defectos (risas). Tampouco hai unha gran solemnidade nese tipo de decisións. Facémolo dunha maneira natural. Funcionamos máis co corazón e coas circunstancias do momento.
?¿Como xurdiu a idea de invitar a Susana Seivane, Rhonda Larson, Eileen Ivers, Claudia Ferronato e Anxo Pintos?
?M. G: Home, nós ao longo de 25 anos coñecemos a moitísima xente, e o final son personas que che deixaron un magnífico recordo da súa relación. Tamén hai que decir que no noso mundo musical temos relación con xente do folk, pero tamén con músicos etiquetados como world music ou en países mediterráneos como Italia, por exemplo. Tampouco queríamos facer un disco deses no que aparecen un aluvión de invitados.
?É certo que agora fanse discos de grandes éxitos nos que se publicitan as grandes estrelas invitadas.
?M. G: Pero eses discos fanos as compañías de discos.
N. C: Ademais nós sempre decimos que queremos que os colaboradores luzan no interior dos discos e non na portada.
M. G: É que ese tipo de propostas non xurden do artista, senón que é a compañía de discos a que di que artista é mellor para o lanzamento comercial da gravación.
?En Milladoiro chama a atención a súa gran vocación internacional, que levou o grupo a actuar casi máis fóra de Galicia que dentro. Ademais sempre apegados a música galega, sen participar nas denominadas «fusións» con outro tipo de músicas foráneas.
?X. V. F: Bueno, a fusión é algo inherente o home, pero o que nunca tivemos foi a tentación de fusionarnos con todo o habido e por haber, aínda que tampouco temos medo a mesturar cousas… É decir, á fusión non hai que buscarlle fórmulas científicas, senón que se produce por medio da relación humana. Ti sales polo mundo e moitas veces xurde a posibilidade de decir «¿por que non participo eu no teu espectáculo o ti no meu?». Entón ves que hai cousas en común. Nós esa fusión entendémola. Agora, eso de mesturar cousas porque están de moda ou porque o decide o productor listillo de turno… deso si que Milladoiro sempre estivo a marxe, e creo que parte do segredo da nosa lonxevidade foi non caer nese tipo de tentacións, que deslumbran nun primeiro momento, pero que despistan moito ao público.
?A xente ao final respecta unha traxectoria coherente.
?X.V.F: Claro. Ademais sobre ese éxito internacional, quero decir que nós do que non podemos queixarnos é de non ser profetas na nosa terra. Se nós non recibiramos aplausos no colexio dos Salesianos na Coruña hai 25 anos, posiblemente aquela aventura daqueles sete chavales acabaría despois daquel primeiro concerto. Milladoiro foi reconocido fóra porque na casa éramos fortes.
N. C: E que o das fusións parece que se fai buscando a universalidade da música galega, cando nós viaxando, por exemplo, a Xapón descubrimos que un xaponés fixera un disco cos sesenta mellores temas do milenio, que os chamaba el, e de Milladoiro elexiu o Alalá das Mariñas, que é un tema tradicional. O que demostra é que cando máis baseada está a túa música no tradicional máis gusta no extranxeiro.
X.V.F: A nosa carreira centróuse en reivindicar a diferencia. As veces compras un disco, pensas que vas a escoitar algo novo e encontraste ese totum revolutum que existe hoxendía na música.
M. G: O que pasa é que moitas veces as xiras fanse como montaxes de márketing, e son presencias virtuales. O artista non ten a culpa, porque lle organizan a vida así, pero moitos parecen que acaban de conquistar o mundo e logo ves que hai un tinglado irreal montado. A música ten agora moito de diseño de despacho.
?Milladoiro tamén é a demostración de que a música de raíz tradicional non ten porque ser sinónimo de repetirse.
?X.V.F: É que a tradición galega é moi amplia, e aínda dentro do amplia que é, non chegou a nós todo o que poido chegar porque non houbo unha continuidade na transmisión. Houbo a sorte de que uns iluminados loitaran por preservar esas tradicións.
?Ademais que a música sempre foi a parte peor tratada da cultura galega.
?X.V.F: Con moita diferencia. Os que históricamente se dedicaron a música en Galicia foron algúns homes da intelectualidade que se dedicaron a anotar catro cousas, e despois moita xente anónima do pobo, que non se soubo dela pero que fixo unha gran labor para conseguir que a música galega non se perdera. Nós, que levamos 25 anos traballando neso, podemos decir que sempre vas descubrir cousas novas na tradición.
N. C: Incluso nos pasa que hai temas que coñecemos hai quince anos e que deixamos aparcados por considerar que non valían, e agora descubrimos que eran temas preciosos e que no momento non nos demos conta.
?Pódese decir que o que fai Milladoiro é música de raíz tradicional.
?X.V.F: Claro. O que estamos facendo é crear, porque a creación popular vaise facendo co tempo. Na musicoloxía hai o que é a recreación popular, é dicir, un tema que foi cantado primeiro por este home, logo por outro e así sucesivamente. É unha creación colectiva. Daquela, o que estamos facendo nós tamén é unha recreación, pero non é un proceso de repetición.
?Nestes 25 anos, Milladoiro tampouco caíu na tentación de sumarse a algunhas siglas políticas concretas, a pesar de que me imaxino de que non faltarían ofertas.
?M.G: Evidentemente temos unha militancia política personal, pero aínda que pareza unha frase dun político ao uso, nós sempre nós sentimos como un grupo galego moi querido e case patrimonial. Temos amigos de todo tipo de colores políticos e sempre tivemos o respecto de todas as opcións, pero decidimos non participar nunca nunha acción política directa.
?¿Como ven a música de Galicia agora mesmo, coa súa perspectiva de 25 anos?
?N. C: Mellorou todo moito, pero eso é tamén consecuencia lóxica do tempo.
M. G: Claro, aí está a anécdota da xeración da miña nai, que cando chegou a televisión pensaran que a inventara Franco (risas). O que si que pasou foi o que nós queriamos que pasara. ¿Que ti non estás dacordo con todo? Claro, pero eso é porque a música ten unha saude fantástica. O mérito ademáis é da sociedade civil, porque non obedeceu a ningún tipo de plan oficial.
N. C: As nais empezaron a mandar os nenos a aprender a tocar a gaita en vez de o piano, porque a gaita xa tiña, digamos, glamur.
?¿Pensan que a música se considera o mesmo nivel que outras actividades culturales galegas?
?X. V. F: A música foi en xeral, non solo en Galicia, unha pariente pobre da cultura. Os músicos somos considerados un pouco como saltimbanquis. Se un pinta ou escribe, aínda que sexa mal, parece que é outra cousa…
?Segue considerándose como unha actividade menos seria que outras disciplinas culturales.
?M. G: Non polo público, evidentemente, senón por parte de grupos da intelectualidade que simplemente non saben o que facemos. Ademais, hai que decir que desde os ámbitos oficiales non se apostou nunca pola música da mesma maneira que se fixo por outros sectores da cultura galega.
?Ter músicos tocando no exterior tamén serve, por exemplo, como embaixada turística.
?X. V. F: Claro, a xente do extranxeiro sabe moitas veces que existe Galicia grazas aos artistas. Daquela é importante que os gobernos apoien á música, sen chegar a reivindicar a subvención pura e dura, porque eso parécenos nefasto para a propia cultura.
?Para acabar, ¿van por outros 25 anos de Milladoiro?
?X. V. F: Se nolo permiten os achaques (risas).
El Obradoiro recibe el apoyo de la Diputación de A Coruña
Junio 10, 2009 by admin
Filed under Santiago de Compostela
El presidente del Obradoiro, José Ángel Docobo, acompañado por el dirigente Javier Laiño y el ex jugador y abogado Miguel Juane se entrevistaron por espacio de hora y media con el titular de la Diputación Provincial de A Coruña, Salvador Fernández Moreda, a quien le presentaron el proyecto para la Liga ACB, y del que consiguieron un importante ayuda econonómica que será realidad el próximo año.
“Salimos de la reunión con el compromiso explícito del presidente de la Diputación de A Coruña de incorporar para los presupuestos del año que viene una partida de 130.000 euros de forma institucional para apoyar al Obradoiro en la Liga ACB”, comentó José Ángel Docobo tras la reunión, reconociendo que “Evidentemente aspirábamos a más, ya que se hablaran de otras cantidades”, pero dijo que “el presidente nos explicó que la situación económica es crítica, que los presupuestos de la Diputación van a disminuir en 2010 y que es un esfuerzo el realizar esta declaración de intenciones”.
En cuanto a si los plazos se acortan para conformar un presupuesto digno con objeto de afrontar la segunda mejor liga del mundo, Docobo explicó que “hay que ir apuntalándolos, aún tenemos margen de tiempo porque una cosa es presentar la documentación a la ACB el lunes, pero evidentemente el club tiene margen de maniobra para intentar conseguir en las siguientes semanas encontrar nuevos patrocinadores y ayudas”.
El alcalde de Ames levanta el pleno por la polémica acerca de las cuentas
El pleno ordinario de Ames celebrado anteayer terminó con polémica por la decisión del alcalde socialista, Carlos Fernández, de levantar la sesión ante una discusión surgida a raíz de una moción del BNG. Los nacionalistas de Xosé Fernández intentaron presentar por vía de urgencia una propuesta que el ejecutivo había rechazado incluir en el orden del día. La moción instaba al Concello a informar acerca de la cuenta de 2006, 2007 y 2008. Según Fernández, esta petición debía ser un ruego o una pregunta, pero no una moción y, ante las protestas del BNG sin estar en el uso de la palabra, decidió dar por terminada la sesión por desobedencia.
Según los nacionalistas se trata de “unha actitude partidista que promove o oscurantismo”. Pero para Carlos Fernández la polémica responde a una estrategia para eclipsar “que las propuestas de calado presentadas por el gobierno se aprobaron por unanimidad”. Entre estos puntos se dio luz verde a la ejecución de las obras de saneamiento en la parroquia de Portor, en las que cooperarán los concellos de Ames y Negreira.
Sin embargo, la oposición rechazó la propuesta de ampliar las zonas beneficiadas por el servicio de limpieza urbana por llegar a espacios aún no recepcionados por el Concello. El edil de obras, Gustavo Nieto, mostró su indignación porque “deixan sen limpeza a unhas 2.000 familias”.
Información sobre Ames y comarca.
Te damos la bienvenida a Ames na Rede. Esto será un sitio web orientado a mantener informados a todos los usuarios con todas las novedades de Ames (Milladoiro, Bertamiráns..) y comarca.

